-
Vrijmetselaarstaal 3        Thoth 2020 nr.3 

HET ‘TYPISCH EIGENE’ 
VAN ‘DE METHODE’ 

De kunst van het ‘instrueren’ is de ander leren vragen te stellen en jezelf leren antwoorden te vermijden. Is een antwoord onvermijdelijk, hanteer je de methode ‘Lubbers’: gebruik zoveel nietszeggende woorden in een zo oeverloze zin dat de toehoorder zich in een doolhof waant en, wanneer de zin eindelijk in een punt eindigt, daar zo opgelucht over is dat hij denkt de uitgang weer gevonden te hebben. Of doe als Broeder Pott in de opening van zijn inleiding Om met u te werken:
    
“De Koninklijke Kunst bedient zich van een aantal door de traditie overgeleverde vormen, welke van dusdanig belang moeten worden geacht dat het handhaven van deze vormen een vereiste is voor het bewaren van het werkelijk essentiële element in het beoefenen van de Koninklijke Kunst. Zulks is daarbij ook mogelijk, daar deze vormen zozeer de kern raken van de werkwijze dat zij zich laat toetsen aan het wezen van de kern van haar methode.
Reeds eerder heb ik getracht deze kern zo duidelijk mogelijk te formuleren in een beschouwing van de Koninklijke Kunst, waarbij ik in één passage [in eén zin! CvD] de essentiële elementen heb samengevat: ‘het typisch eigene van de methode van de Koninklijke Kunst – haar geheim – bestaat uit het bewust toepassen van een gemeenschappelijk allusieve handeling tegen de achtergrond van een aan het Oude Testament ontleend, maar pluri-interpretabel, symboliek gegeven van de tempelbouw van koning Salomo, welke handeling wekkend is ten aanzien van de religieuze beleving der aan de handeling deelnemende ingewijden, en welke tegelijkertijd juist door haar allusieve karakter enerzijds stimulerend werkt ten aanzien van de individuele deelnemer, anderzijds algemeen bindend werkt ten aanzien van de hele groep.”
 
Het typisch eigene van het taalgebruik van Broeder Pott is dat het je dwingt je bij elke stukje zin af te vragen wat hij nou eigenlijk wil zeggen. Ik vraag mij al sinds de eerste lezing van deze tekst – Pasen 2001, een half jaar na mijn verheffing – af waarnaar de verwijswoorden in ‘Zulks is daarbij ook mogelijk’ verwijzen en troost me er sindsdien mee dat de vraag belangrijker is dan het antwoord. Als Broeder Pott iets ‘zo duidelijk mogelijk’ formuleert, brengt hij je het besef bij dat hij bezig is woorden te geven aan het onzegbare: de Koninklijke Kunst van het maçonniek instrueren?
 
Broeder Pott roept vragen op en geeft geen antwoorden. Zijn stijl is misschien iets te ‘Lubberiaans’ met zijn pleonasmen en cirkelredeneringen. Ik zou hetzelfde (?) nu anders formuleren, maar of het daarmee helderder wordt is de vraag. Leesbaarder wel:   
De Koninklijke Kunst bedient zich van een aantal door de traditie overgeleverde vormen. Zonder die vormen geen Koninklijke Kunst, ze zijn er de kern van. Samengevat is die kern: het geheim van de Koninklijke Kunst is dat we weloverwogen ons eigen verhaal maken van fragmenten in/uit het Oude Testament met betrekking tot de Tempelbouw van Salomo, met als doel bij de deelnemers van de inwijding een religieuze, verbindende beleving op te wekken, waaraan (vervolgens) elk individu zijn eigen draai kan geven.
Website Builder
mogelijk gemaakt
door Vistaprint